Дженнаро Гаттузо

Техникасымен емес, бірақ бәрін жеңіп алған жартылай қорғаушы: Италияның екі чемпиондығы, екі Чемпиондар лигасы және 2006 жылғы әлем чемпионаты. Ашуы мен жанкештілігі үшін Италияда оны Ringhio — «Ырылдақ» деп атады. Дженнаро Гаттузоның бапкерлік мансабы әлдеқайда тұрақсыз болды: тоғыз клуб, жалғыз жүлде және оның тұсында әлем чемпионатын қатарынан үшінші рет өткізіп алған Италия құрамасы. Бірақ 2026 жылдың қазанында оның «Лациосы» А сериясында «Интермен» бірге бірінші орында тұр, бұл — римдіктердің тарихындағы ең үздік бастамасы.

Шыққан ортасы

Дженнаро Гаттузо 1978 жылы 9 қаңтарда Италияның оңтүстігіндегі Козенца провинциясына қарасты Кориальяно-Калабро қалашығында туған. Бойы — 177 см. Кәсіпқой футболға «Перуджаның» жастар жүйесі арқылы келіп, 1995–1997 жылдары чемпионатта оның сапында 10 матч өткізді.

Шотландия және «Салернитана» (1997–1999)

19 жасында Гаттузо Глазгоға аттанып, 1997/98 маусымында «Рейнджерс» сапында 40 матч ойнап, төрт гол соқты. 1998 жылдың қазанында «Рейнджерс» оны «Салернитанаға» сатты, онда ол А сериясында 25 матч өткізді. Бір жылдан кейін «Миланға» ауысты.

«Милан» (1999–2012)

Гаттузо «Миланда» 13 маусым өткізіп, чемпионатта 335 матч ойнады және тоғыз гол соқты. Ол доп тартып алып, оны Андреа Пирлоға беретін тірек жартылай қорғаушыға айналды — бұл жұп Еуропадағы ең танымал дуэттердің бірі болды. «Миланмен» ол мына жүлделерді жеңіп алды:

• Италияның екі чемпиондығы (2003/04 және 2010/11);
• Италия кубогы (2002/03);
• екі Чемпиондар лигасы (2002/03 және 2006/07);
• УЕФА-ның екі Суперкубогы және Италияның екі Суперкубогы;
• 2007 жылғы клубтар арасындағы әлем чемпионаты.

Ең ауыр кеш те болды — 2005 жылғы Чемпиондар лигасының «Ливерпульге» ұтылған финалы. 2009 жылы Паоло Мальдини кеткен соң Гаттузо команда капитаны болды.

Мінезі жиі шектен шығып кететін. 2003 жылы ол Златан Ибрагимовичті шапалақпен ұрғаны үшін алаңнан қуылды. 2011 жылдың ақпанында «Тоттенхэммен» болған Чемпиондар лигасы матчынан кейін лондондықтардың бапкері Джо Джорданды баспен ұрды, ал УЕФА оны бес матчқа шеттетті.

2012 жылы «Милан» оны жіберді. Соңғы маусымын Гаттузо швейцариялық «Сьонда» өткізді: 27 матч пен бір гол.

Италия құрамасы және 2006 жылғы атақ

2000 жылы Гаттузо жастар арасындағы Еуропа чемпионатын жеңіп алды, ал басты құрамада 73 матч өткізді. Жалғыз голын 2000 жылдың қарашасында Англиямен жолдас кездесуде (1:0) соқты. Ол үш әлем чемпионатында, екі Еуропа чемпионатында, 2009 жылғы Конфедерациялар кубогында және 2000 жылғы Олимпиадада ойнады. Ең бастысы — 2006 жылғы әлем чемпионаты: Италия чемпион атанды, ал Гаттузо турнирдің символдық құрамасына енді. 2008 жылдың қарашасынан бастап ұлттық құраманың капитаны болды, ал 2010 жылғы әлем чемпионатынан кейін құрамадағы ойынын аяқтады.

Бапкер: ұзақ бастау (2013–2017)

Гаттузо бапкерлікті 2013 жылдың ақпанында «Сьонда» бастады. Одан кейін «Палермодағы» қысқа кезең (2013 жылдың жазында сегіз матч), грекиялық ОФИ-дегі жарты жыл және «Пизадағы» екі әрекет болды. 2016 жылы ол «Пизамен» В сериясына шықты.

«Милан» мен «Наполи» (2017–2021)

2017 жылдың қарашасында Гаттузо «Миланның» жастар командасынан негізгі құрамға ауыстырылып, бірінші команданы басқарды. Ол 2019 жылдың мамырына дейін жұмыс істеді — 83 матч. 2019 жылдың желтоқсанынан бастап «Наполиді» басқарып, 2020 жылы Италия кубогын жеңіп алды — бұл әзірге оның бапкер ретіндегі жалғыз жүлдесі. 2021 жылдың мамырында оны «Фиорентинаға» тағайындады, бірақ маусымда тараптар жұмысты бастамай жатып айырылысты.

Кезбе жылдар (2022–2025)

Келесі үш жыл көшпелі болды. «Валенсия» (2022 жылғы маусымнан 2023 жылғы қаңтарға дейін, 22 матч), «Марсель» (2023 жылғы қыркүйектен 2024 жылғы ақпанға дейін, 24 матч), Сплиттің хорватиялық «Хайдугы» (2024 жылғы маусымнан 2025 жылғы маусымға дейін, 43 матч). Ол ешбір жерде бір маусымнан артық тұрақтамады.

Италия құрамасы (2025–2026)

2025 жылдың маусымында Гаттузо Италия құрамасының басшылығында Лучано Спаллеттидің орнын басты. Міндет біреу еді — команданы әлем чемпионатына қайтару. Ол алғашқы жеті матчтың алтауында жеңді, бірақ Босния және Герцеговинамен стыкта бәрі күйреді. Зеницадағы 1:1-ден кейін Италия пенальти сериясында жеңіліп, мундиальды қатарынан үшінші рет өткізіп алды. 2026 жылдың сәуір айының басында Гаттузо отставкаға кетті. «Ауыр жүрекпен, алдымызға қойған мақсатқа жете алмай», — деп жазды ол құраманың футболкасын «футболдағы ең қымбат нәрсе» деп атап. Кейін құраманы қайтадан Роберто Манчини басқарды.

Жеке өмірі

Гаттузо Моника Романоға үйленген, олардың екі баласы бар. 2010 жылдың қаңтарында туған жері Кориальяно-Калаброда балық дүкенін ашты. 2020 жылдың маусымында, ол «Наполиде» жұмыс істеп жүргенде, бауыры Франческа қайтыс болды. Гаттузоның өзі көп жылдан бері көздің миастениясымен өмір сүреді — бұл ауру оның ойыншы кезінде-ақ болған.

Қазір не істеп жүр (2026 жылғы қазан)

2026 жылдың маусымында «Лацио» Гаттузоны Маурицио Сарридің орнына бас бапкер етіп тағайындады. Италия БАҚ-тарының дерегінше, келісімшарт екі жылға жасалған және оған жылына таза €1,5 млн әкеледі. Ол клубты қиын сәтте қабылдады: өткен маусымды «Лацио» тоғызыншы орынмен аяқтап, Италия кубогының финалында «Интерге» жеңілді, ал жанкүйерлер иесі Клаудио Лотитоға наразылық ретінде матчтарды бойкоттады.

Бастау мықты болды. 11 қазанда «Лацио» «Монцаны» 3:1 есебімен ұтып, алты турдан кейін 16 ұпай жинады — «Интердікімен» бірдей. Corriere dello Sport дерегінше, клуб алғашқы алты турда бес жеңісті тарихында бірінші рет жинады. Гаттузоның өзі екінші таймға көңілі толмады: «Бұл — менталитет пен қарым-қатынас мәселесі». Келесі қарсылас — Туриндегі «Ювентус».

Дереккөздер: Wikipedia — Гаттузоның өмірбаяны мен мансабы, The42 (AFP) — «Лациоға» тағайындалуы, beIN Sports — Италия құрамасынан кетуі, Football Italia — Гаттузо «Монцамен» матчтан кейін, Football Italia — «Лационың» рекордтық бастамасы