Римма Зюбина

Римма Зюбина — соңғы он жылдағы украин авторлық киносын арқалап келе жатқан актрисалардың бірі. Ужгородта туған, балалық шағы Венгрияда өткен, 90-жылдардың басында балалар бағдарламасын жүргізген, Жас театрдың жұлдызы, «Кептер ұясы» үшін «Алтын Дзига» иегері. Сонымен бірге 2014 жылдың наурызында бір ғана жазбамен ресейлік сериалдарға жолды өзі жауып тастаған адам. «Еңбек сіңірген артист» атағын алмады. Театрдағы жалақысы шамамен 10 мың гривна екенін жасырмайды, ал ұлы қазір Украина Қарулы Күштерінде қызмет етіп жүр.

Шығу тегі және отбасы

Римма Анатольевна Зюбина 1971 жылы 23 тамызда Ужгородта дүниеге келген. Әкесі әскери адам еді. Қыз үш жастан жеті жасқа дейін Венгрияда тұрды. Өмірбаяндық анықтамалардың деректеріне қарағанда, әкесі Сумыдан шыққан, Римманың Лариса есімді әпкесі бар.

Анасы Вера Ужгородта тұрды. Ол 2024 жылы 3 ақпанда, 85 жасқа толғанының ертеңіне қайтыс болды. Бұл туралы Зюбина өзі жазды.

Білімі және алғашқы сахна

Сахнаға ерте шықты. 17 жасында ужгородтық «Ровесник» жастар театрында ойнады, кейін Закарпат облыстық драма театрына ауысты. Ужгород мәдени-ағарту училищесін үздік бітірді, ал 1994 жылы Киев мемлекеттік мәдениет институтын (қазіргі Киев ұлттық мәдениет және өнер университеті) тәмамдады.

Киевте бірнеше шағын сахнадан өтті: Камералық пьеса театр-студиясы, Драма және комедия театры, «Алтын қақпа», «Шоқжұлдыз», «Браво».

Телевизия мен кино: 1992–2000 жылдар

Кинодағы алғашқы рөлін Зюбина 1992 жылы «Ессіз махаббат, мерген және ғарышкер туралы» фильмінде сомдады. Сол жылы оны бүкіл ел таныды, бірақ кино арқылы емес: ол «Эники-беники» балалар бағдарламасының жүргізушісі болды, ал 1994 жылдан бастап УТ-1 арнасында «Lego Экспресс» бағдарламасын жүргізді.

Одан кейін 2000 жылдар келді. Бұл кезде Киевте бүкіл посткеңестік нарыққа арналған үлкен телесериалдар түсірілетін. Зюбина көп түсті: «Әйел түйсігі» және оның жалғасы (2003, 2005), «Мені өлтірші! Өтінемін» (2004), «Аврора» (2006) және ондаған телефильм. «Украинская правда. Жизнь» есебі бойынша, 30 жылда оның жүзге жуық телефильмі мен 11 толықметражды фильмі бар.

Жас театр: 1997 жылдан

Жиырма жыл бойы оның басты үйі Киев академиялық Жас театры болды — труппаға 1997 жылы қосылды. Мұнда «Ваня ағайдағы» Соняны, «Төртінші әпкедегі» рөлді, «Гамлеттегі» Офелияны және Мария Стюартты ойнады. Жалпы алғанда, оның сахнада 50-ден астам рөлі бар.

Театрдағы еңбегі үшін Зюбина Киевтің «Киев пекторалі» сыйлығын екі рет алды — Википедия дерегі бойынша, 2003 және 2008 жылдары. 2017 жылдан бері ол бір театрмен тұрақты келісімшартсыз, еркін актриса ретінде жұмыс істейді.

Еркіндік демалыс дегенді білдірмеді. 2018 жыл бойы Зюбина ай сайын тегін Северодонецкіге барып, Луганск облыстық музыкалық-драма театрының сахнасында «Тынымсыз рух» спектакліне шықты. Бұл театрмен әлі күнге дейін жұмыс істейді — қазір театр Сумыда орналасқан. 2022 жылдың қарашасында ол Василько атындағы Одесса украин музыкалық-драма театрына қосылды. 2023 жылдың қарашасында Львовтағы Мария Заньковецкая атындағы театрда Максим Голенко қойған «Жаулар. Махаббат хикаясы» спектаклінің премьерасы өтті. 2025 жылы айтқанындай, Львовтағы спектакльдерге өз қаражатымен барады.

«Кептер ұясы» мен «Шекара»: 2016–2017

Кинодағы басты серпіліс Зюбина қырықтан асқанда келді. 2016 жылы Тарас Ткаченконың «Кептер ұясы» драмасы шықты. Ол Италияға жұмыс іздеп кеткен украин әйелі Даринаны сомдады. Фильм Одесса кинофестивалінде үздік украин толықметражды фильмі ретінде «Алтын Дюк» алды және Украинадан «Оскарға» ұсынылатын фильмдердің қысқа тізіміне енді.

2017 жылы 20 сәуірде Украин киноакадемиясының алғашқы салтанатында Зюбина үздік әйел рөлі үшін «Алтын Дзига» алды — фильм сол кеште алты мүсіншені жеңіп алды. Сол жылы жазда ол 8-Одесса кинофестивалінің негізгі байқауының қазылар алқасында отырды.

2017 жылы словак режиссері Петер Бебьяктың «Шекара» фильмі де шықты. Бұл — шекарадағы контрабандашылар туралы Словакия, Украина және Чехия бірлесіп түсірген туынды. Зюбина контрабандашының әйелін ойнады. Премьера Карлови-Варыда өтті. Фильмнің продюсері — кейін Президент кеңсесін басқарған Андрей Ермак. 2024 жылдың қарашасында актриса Ермак оған Ужгород мэрлігіне түсуді ұсынғанын, бірақ өзі бас тартқанын айтты.

Соңғы жылдардағы кино

«Кептер ұясынан» кейін Зюбина жаңа украин киносының тұрақты жүзіне айналды. Оның жұмыстарының арасында Роман Бондарчуктың «Редакциясы», «Мүйізтұмсық» фильмі (2022 жылғы ақпандағы премьерасына ол басқыншылықтан бір апта бұрын қатысты), Юрий Леутаның «Ана» қысқаметражды фильмі (2022) бар.

Кейде мұның зардабы да болады. 2023 жылы СТБ арнасында Мариуполь туралы «Юрик» фильмі шықты. Зюбинаның онда бас кейіпкердің әжесі ретінде шағын рөлі болды — небәрі екі түсірілім күні. Мариупольдіктер авторларды қала туралы өтірік айтты деп айыптады, ал әлеуметтік желідегі сынның көбі актрисаның өзіне тиді. Сол кезде әріптесін Ирма Витовская ашық қорғады.

Ұстанымы: 2014 жыл және одан кейін

2014 жылы 20 наурызда, Қырым аннексияланғаннан кейін, Зюбина Facebook-те бұдан былай ресейлік жобаларда жұмыс істемейтінін жариялады. Мұны ашық айтқан алғашқы украин актрисаларының бірі осы еді. Сөзі қатаң болды: ресей сарбазы украин сарбазын атып жатқанда, ол оның көңілін көтере алмайды. Осыдан кейін ол ресейден келген кемінде төрт ұсыныстан бас тартты.

Одан әрі Олег Сенцов пен басқа да украин саяси тұтқындарын босату науқандары, «Адамдарды емес, ағаш отырғызыңыз» акциясы, онкологиялық аурумен ауыратын балаларға көмектесетін «Краб» қорының амбассадоры болу және әскерге еріктілер көмегі болды.

Толық ауқымды басқыншылықтан кейін ол мамандығын тастамады. 2023 жылғы сұхбатында ойын қысқа түйді: біз дауласып жатқанда, Ресей насихат киносын түсіріп жатыр.

Жеке өмірі

Зюбина 1998 жылдан бері театр режиссері Станислав Моисеевке тұрмысқа шыққан. Ол Жас театрды 1996–2012 жылдары басқарған, ал 2025 жылы театрды қайта басқаруға шақырылды.

Олардың ұлы Данило Моисеев 1998 жылы 28 қыркүйекте туған. 2023 жылы ол майданда шетелдік журналистерге аудармашы болып жұмыс істеді, ал 2025 жылдың басында Украина Қарулы Күштеріне өз еркімен барды. 2025 жылдың күзінде Зюбина ұлының әскери киімдегі суретін көрсетті.

Оның күші неде

• Жасы — артықшылық. Кинодағы басты рөлдері 40-тан кейін келді. Бұлар «кейіпкердің анасы» емес, өз тағдыры бар ересек әйелдердің рөлдері.
• Театр мектебі. Сахнадағы елуге жуық рөл ірі планда көрінетін қасиетті береді: дәлдік пен үзіліс.
• Турашылдық. Ақша, соғыс, атақ туралы ойындағысын айтады және сол үшін сын естісе де тығылмайды.
• Қиындыққа дайын. Майдан маңындағы Северодонецкіде тегін спектакльдер, Львовқа өз қаражатымен сапарлар — бұл көрсету үшін емес, саналы таңдау.

Марапаттары

• «Киев пекторалі» — екі рет (Википедия бойынша, 2003 және 2008).
• Украин киноакадемиясының «Алтын Дзигасы» — үздік актриса (2017, «Кептер ұясы»).
• Мангейм-Гейдельберг, Варна және Мумбай кинофестивальдерінің жүлделері, Filmed in Ukraine рейтингіндегі «2016–2019 жылдардың үздік актрисасы» атағы.
• 2017 жылы «Фокус» журналының Украинадағы ең ықпалды 100 әйел тізіміне енді.

«Украинаның еңбек сіңірген артисі» атағынан Зюбина бас тартты: оны кеңестік жүйенің қалдығы деп атады.

Қызықты деректер

• Балалық шағының алғашқы жылдары Венгрияда өтті — үш жастан жеті жасқа дейін.
• 90-жылдардың ұрпағы үшін ол ең алдымен «Эники-беники» жүргізушісі.
• 2025 жылы оның «айына 500 гривнамен өмір сүре аламын» деген сөзі әлеуметтік желіде сын толқынын тудырды. Ертеңіне актриса түсініктеме беріп, театрдағы жалақысы шамамен 10 мың гривна екенін айтты.
• Интернетте жасанды интеллект жасаған оның «қайтыс болғаны» туралы бейне тарады. Жазушы Юрий Издрык бұл фейкке өлеңмен жауап берді.

Қазір не істеп жүр (2026 жылғы қазан)

Зюбина еркін актриса ретінде бірнеше театрда қатар ойнайды — Одессадан Львовқа дейін, сондай-ақ қазір Сумыда жұмыс істейтін Луганск облыстық театрында. Күйеуі қайтадан Жас театрды басқарады, ұлы әскерде. Әлеуметтік желіні мінбер ретінде пайдаланады: мысалы, 2026 жылдың маусымында украиндарды үйде өрт сөндіргіш ұстауға шақырды. Бұған Лондон мен Португалиядағы әр жалдамалы үйде өрт сөндіргіш тұрғанын көргеннен кейін келді.

Дереккөздер: Wikipedia — өмірбаяны, Wikipedia — «Кептер ұясы», Радио Свобода — ресейлік жобалардан бас тарту туралы, Радио Свобода — «Шекара» және Одесса кинофестивалі, Mind.ua — алғашқы «Алтын Дзига», ТСН — Ермактың ұсынысы туралы, Главком — ұлы әскерде, Главком — ақша туралы, Zaxid.net — 2023 жылғы сұхбат, Украинская правда. Жизнь — қайтыс болды деген фейк