VR-ойыннан кейін ерлер анкетаға үш есеге жуық жиі лайк басты

Германиядағы Люнебург қаласындағы Лойфана университетінің психологтары физикалық қозу танысу анкеталарын қарауымызға әсер ете ме, соны тексерді. Үш минут бойы серпінді Beat Saber VR-ойынын ойнаған ер адамдар ормандағы тыныш көріністі тамашалағандарға қарағанда ойдан шығарылған анкеталарды үш есеге жуық жиі мақұлдаған. Әйелдерде мұндай әсер табылмады. Жұмыс әзірге SSRN-де препринт ретінде жарияланып, Computers in Human Behavior Reports журналына жіберілді, ол туралы 1 қазанда PsyPost жазды.

Зерттеу авторлары — Бахар Гюрер, Янник Эшер, Ханнес Петровски және Давид Лошельдер. Экспериментке кампуста жиналған 130 адам қатысты, орташа жасы шамамен 23. Оларды кездейсоқ 65 адамнан екі топқа бөлді: біреулері VR-шлем киіп, ритм-ойында блоктарды шапты, екіншілері виртуалды орманға қарады. Содан кейін әрқайсысы сегіз анкетаны тартымдылығы, сексуалдылығы, ұқсастығы, үйлесімділігі, жауап ретінде күтілетін қызығушылық және кездесуге баруға дайындық бойынша бағалап, соңында свайптағыдай «иә» немесе «жоқ» деп белгіледі.

Жалпы алғанда мақұлданған анкеталар үлесі тыныш топтағы 17,4%-дан қозған топта 24,9%-ға өсті. Бүкіл өсімді ерлер берді: оларда мақұлдау 11,3%-дан 31,4%-ға секірді. Әйелдерде көрсеткіштер іс жүзінде өзгермеді — 23,3% және 20,5%, айырма статистикалық тұрғыда мәнсіз. Қозған ерлер анкеталарға сырт келбеті мен сексуалдылығы үшін жоғарырақ баға қойып, ұқсастық пен үйлесімділікті көбірек көрді және жауап ретінде қызығушылықты жиірек күтті. Алайда шын мәнінде кездесуге баруға дайындық айтарлықтай өскен жоқ. Жыныстар арасындағы айырманы авторлар ерлердің дене сигналдарына, ал әйелдердің контекске көбірек сүйенуімен түсіндіреді.

Бұл әсер қозуды қате атрибуциялау деп аталады: ми басқа себептен жиілеген тамыр соғысын көз алдындағы адамға деген тартылыс деп қабылдайды. Классикалық мысал — Даттон мен Аронның 1974 жылғы эксперименті: шайқалмалы аспалы көпірден жаңа ғана өткен ер адамдар сұхбат алған қызбен жиірек байланысқа шыққан. Жаңа жұмыста әсер классикалық нұсқадан шамамен екі есе әлсіз. Шектеулер жеткілікті: мақала әлі рецензиядан өткен жоқ, қозу датчиктермен емес, қатысушылардың өз есебімен өлшенді, анкеталар онша тартымды болмады, ал зертханада свайптың ешқандай салдары жоқ. «Серіктестің абсолютті ішкі тартымдылығы шынайы әлемде емес, тек абстракциялар мен теориялық модельдерде ғана бар», — деді PsyPost-қа жұмысқа қатыспаған Лиссабондағы Еуропалық университеттің доценті Руи Мигел Кошта.

Практикалық қорытынды қарапайым, бірақ пайдалы: егер қосымшаны жаттығудан, матчтан немесе ойыннан кейін бірден парақтасаң, «ол маған қатты ұнайды» деген сезімнің бір бөлігі жай ғана тамыр соғысы болып шығуы мүмкін. Хат алмасу мен кездесу туралы маңызды шешімдерді сабырлы күйде қабылдаған жөн. Зерттеуден шықпайтын нәрсе: әйелдер бұл әсерге мүлде берілмейді деген тұжырым да, кездесуде серіктесіңді әдейі «қыздыру» керек деген кеңес те — тек бейтаныс анкеталарды бағалау тексерілді. Нақтырақ айту үшін нәтижені үлкенірек іріктемеде және нақты қосымшаларда қайталау қажет.

Дереккөздер: PsyPost — танысу анкеталарымен жүргізілген VR-эксперимент туралы, SSRN — Gürer et al. «High Arousal, High Attraction?» препринті, Wikipedia — қозуды қате атрибуциялау және Даттон мен Арон эксперименті туралы