Алексис Мак Аллистер

2022 жылғы әлем чемпионатының финалында ол Анхель Ди Марияға гол пасын берді, ал жарты жылдан кейін «Ливерпуль» оны «Брайтоннан» сатып алды. Содан бері Алексис Мак Аллистер «қызылдармен» Англия чемпионатын, Аргентинамен Америка кубогын ұтты. 2026 жылдың жазында қатарынан екінші мундиаль финалына шығып, 120 минуттың бәрін алаңда өткізді, бірақ Испаниядан жеңілді. 2026 жылы 20 қазанда оның дублі «Ливерпульге» «Вильярреалға» қарсы 0:2-ден кейін есепті қайтаруға көмектесті.

Шығу тегі және отбасы

Алексис Мак Аллистер 1998 жылы 24 желтоқсанда Аргентинаның Ла-Пампа провинциясының астанасы Санта-Росада туған. Футбол — отбасылық кәсіп: әкесі Карлос пен ағасы Патрисио — бұрынғы футболшылар, үлкен ағалары Франсис пен Кевин де, немере ағасы Лусиано Гуайкочеа да кәсіби деңгейде ойнайды.

Тегі тамырын аңғартады. Әке жағынан ата-бабасы — Кинтайр түбегіндегі Тарберттен шыққан шотландтар, кейін Дублин маңындағы ирландиялық Донабатқа қоныстанған. 1865 жылы Джозеф Макаллистер сол жақтан Аргентинаға көшіп кетті, уақыт өте келе тегі Mac Allister болып өзгерді. Итальяндық тамыры да бар: анасы жағынан әжесі Молизе аймағындағы Бельмонте-дель-Санниодан.

«Архентинос Хуниорс» және «Бока» (2016–2020)

Мак Аллистер жергілікті «Парке» клубынан бастап, кейін «Архентинос Хуниорстың» академиясына ауысты. Ересектер командасында 2016 жылы 30 қазанда екінші дивизион матчында алмастырушы болып шығып, дебют жасады. Сол маусымда клуб Примера B Насьональды ұтып, элитаға оралды. Жоғарғы лигадағы алғашқы голын Алексис 2018 жылғы наурызда «Бока Хуниорсқа» соқты.

2019 жылы 24 қаңтарда оны ағылшындық «Брайтон» төрт жарым жылдық келісімшартпен сатып алды. Бірақ ол Англияға бірден аттанған жоқ: маусымның қалғанын «Архентиноста» жалға ойнап, 2019 жылдың жазында «Бокаға» жалға кетті. Либертадорес кубогында алғашқы матчында-ақ гол соқты, бірақ 2020 жылғы қаңтарда «Брайтон» жартылай қорғаушыны мерзімінен бұрын қайтарып алды.

«Брайтон» (2020–2023)

Премьер-лигада Мак Аллистер 2020 жылы 7 наурызда «Вулверхэмптонға» қарсы дебют жасады. Клубтағы алғашқы голын 2020 жылғы қыркүйекте Лига кубогында «Портсмутқа» соқты. Нағыз серпіліс 2022/23 маусымында болды: қазанда аргентиналық келісімшартын ұзартты, ал мамырға қарай лигада 10 голмен команданың үздік бомбардирі атанды. Клуб сапында барлық турнирде 112 матч ойнап, 20 гол соқты.

Катардағы әлем чемпионаты (2022)

Аргентина құрамасында ол 2019 жылы 5 қыркүйекте Лос-Анджелесте Чилиге қарсы дебют жасады, ал 2021 жылы Токио Олимпиадасында ойнады. 2022 жылғы әлем чемпионатына Мак Аллистер басты жұлдыз ретінде барған жоқ, бірақ көп ұзамай құрамға бекіді. Топтағы соңғы матчта Польшаға қарсы есепті ашты — бұл оның құрамадағы алғашқы голы еді — және ойынның үздік ойыншысы атанды. Францияға қарсы финалда Алексис негізгі құрамда шығып, Ди Марияның екінші голына пас берді. Аргентина пенальти сериясында жеңіп, әлем чемпионы атанды.

«Ливерпуль»: титул және алыстан соғылған голдар (2023–2026)

2023 жылы 8 маусымда «Ливерпуль» Мак Аллистермен келісімшарт жасасқанын жариялады. Клубтар соманы атамады, БАҚ мәліметінше, бұл бірден £35 млн және бонустармен бірге £55 млн-ға дейін. Ол «қызылдардың» жазғы алғашқы жаңа ойыншысы және клуб тарихындағы жетінші аргентиналық болды. «Бұл — орындалған арман», — деді Мак Аллистер клуб сайтына. Ол әлем чемпионатынан кейін бұдан да көп трофей ұтқысы келетінін айтты.

Бастауы оңай болған жоқ: екінші турда «Борнмутпен» матчта алаңнан қуылды, бірақ кейін қызыл қағаз жойылды. «Ливерпуль» сапындағы алғашқы голын Алексис 2023 жылғы желтоқсанда «Фулхэмге» шамамен 30 метрден соқты. Бұл гол АПЛ-да айдың үздік голы және клубта маусымның үздік голы деп танылды. 2024 жылғы ақпанда ол Ағылшын лигасы кубогын ұтты.

2024/25 маусымы ең маңыздысы болды. «Ливерпуль» Премьер-лиганың екінші титулын алды, ал Мак Аллистер сәуірде «Тоттенхэмді» 5:1 есебімен талқандаған ойында гол соқты. 2025 жылғы сәуірде ол АПЛ-дың айдағы үздік ойыншысы атанды, маусым қорытындысы бойынша PFA символдық құрамына енді, ал 2025 жылғы «Алтын доп» рейтингінде 22-орын алды. 2025 жылғы қарашада оның голы Чемпиондар лигасында Мадридтің «Реалын» жеңуге, ал 2026 жылғы ақпанда АПЛ-да «Ноттингем Форестті» жеңуге жеткізді.

Америка кубогы және 2026 жылғы мундиаль

2024 жылы Мак Аллистер Аргентинамен Америка кубогын ұтты: біреуінен басқа барлық матчта ойнап, екі гол пасын берді, ал финалда аргентиналықтар Колумбияны 1:0 есебімен жеңді. АҚШ, Канада және Мексикадағы 2026 жылғы әлем чемпионатына ол жартылай қорғаудың көшбасшыларының бірі ретінде барды. Канзас-Ситидегі ширек финалда Швейцарияға қарсы Алексис 10-минутта Лионель Месидің пасынан гол соқты, Аргентина қосымша уақытта 3:1 есебімен жеңді.

2026 жылы 19 шілдеде «Метлайф» стадионындағы финалда Аргентина қосымша уақытта Испаниядан 0:1 есебімен жеңілді. Мак Аллистер бүкіл матчты ойнады, ал 106-минутта Ферран Торрес гол соқты. 2026 жылғы қазандағы жағдай бойынша жартылай қорғаушының құрамада 57 матчы мен 7 голы бар.

Жеке өмірі

Мак Аллистер Айлен Ковамен кездеседі. 2025 жылғы қыркүйекте жұп қыздарының дүниеге келгенін хабарлады.

Марапаттары

• Әлем чемпионы: 2022; әлем чемпионатының күміс жүлдегері: 2026
• Америка кубогы: 2024; Финалиссима: 2022
• Англия чемпионы: 2024/25
• Ағылшын лигасы кубогы: 2023/24
• АПЛ-дың айдағы үздік ойыншысы: 2025 жылғы сәуір; АПЛ-дың айдағы үздік голы: 2023 жылғы желтоқсан
• PFA символдық құрамы: 2024/25
• «Ливерпульдің» маусымдағы үздік голы: 2023/24, 2024/25

Қазір (2026 жылғы қазан)

2026/27 маусымын Мак Аллистер жаңа бапкер Андони Ираоланың басшылығымен бастады. 20 қазанға дейін АПЛ-да голы болмады, ал Чемпиондар лигасында «Вильярреалға» қарсы дубль жасады: алдымен бұрыштама соққысын баспен қақпаға жіберді, ал 65-минутта Рио Нгумоханың өтуінен кейін гол соқты. «Ливерпуль» 0:2-ден кейін есепті қайтарып, 4:3 жеңді — толығырақ матч туралы есепте. Сол ойында орталықтағы серіктесі Флориан Вирц да гол соқты. Клубтың өзі туралы — «Ливерпуль» досьесінде.

Дереккөздер: Wikipedia — өмірбаяны мен статистикасы, Liverpool FC — Мак Аллистердің келуі туралы, Liverpool FC — 2026 жылғы әлем чемпионатының финалы туралы, IOL (AFP) — Испания — Аргентина финалы, Sky Sports — «Ливерпуль» — «Вильярреал» 4:3